Saeftingerhof

 In gastheren
Facebooktwitterpinterestmail 

Iedere Waaslander, Zeeuw en Zeelander is wild van het pré-salévlees van het Saeftingherhof. Je zou voor minder! Heel hun leven lang genieten de wit-blauwkoeien vrij van de zilte gewassen die ze in de slikken en schorren aantreffen. Die zijn zilt, omdat het gebied twee keer per dag vol brak water loopt. Dat dieet van Saeftinghs groen proef je in het vlees, dat als het ware voorgezouten is. Vandaar de naam présalé.

Achter dat unieke vlees zit een duurzaam verhaal. Een verhaal van passie voor de boerenstiel, van diervriendelijkheid en lokale verankering. Kris en Geert verkopen hun vleespakketten namelijk alleen rechtstreeks aan de consument, waardoor het Saeftingherhof een zeer kleine ecologische voetafdruk heeft. Dat verhaal vertelt het echtpaar bezoekers graag zelf, in combinatie met een wandeling door de zilte graasweide van de koeien en natuurlijk een degustatie.

Bekijk de zwemmende koeien en proef hun unieke vlees in de Hertog Prosperstraat 20 in Kieldrecht. Meer informatie staat op http://2017.saeftingher.com/bezoek/.

Het favoriete plekje van Kris Van Royen

De gasteren van Groot-Saeftinghe kennen de streek door en door. Zij weten waar het mooi, lekker, stoer of rustig is. Daarom stelden we hen allemaal dezelfde vraag: wat is jouw favoriete plekje in Groot-Saeftinghe? Dit is Kris Van Royen van Saeftingherhof daarop antwoordde.

De Noord

“Mijn favoriete plekje is ook mijn werkplek: De Noord in het Verdronken Land van Saeftinghe. Vanaf de vroege jaren 1900 graasden daar al schapen die gebruikt werden voor vleesproductie. De schapenhouders kochten die als lammeren aan in andere streken. Tot na het stormseizoen bleven de lammeren in de Kempen om te groeien van de voedzame zandgrond die daar in de winter ligt. Rond mei, wanneer de lammeren een maand of vijf waren, gingen de schapenhouders ze halen.

Dat ging gepaard met een serieuze tocht met soms wel 400 dieren dwars door Antwerpen naar de steiger van de Sint-Anna veerboot. Die voer naar het haventje van Prosperpolder en daarna dat van Hedwigepolder. Daar werden de lammeren in roeiboten gezet, waarmee ze naar hun uiteindelijke onderkomen in de Noord- en Zuidstal gingen. Daar graasden zij de zilte schorvegetatie, waardoor hun vlees de typische présalésmaak meekreeg.

Tegenwoordig onderhoudt het rundvee de zilte schorvegetatie op de Noord. Vier rundveehouders laten hun runderen daar grazen, waaronder ikzelf. Vanaf 1 mei begraast een 100-tal van onze Belgische witblauwrunderen een oppervlakte van 250 ha. Zij zijn daar uitermate voor geschikt vanwege hun rustige karakter.

Op het plateau waar we de dieren afzetten, staat onze vangkooi. Daarin verzamelen we de dieren om ze te verzorgen of weer weg te voeren. Wist je trouwens dat dat plateau het hoogste punt van Zeeland is? De runderen komen zelf rond de middag naar het plateau om te drinken. Slapen doen ze op verder afgelegen weiden.

Begrazing van het overstromingsgebied is noodzakelijk. Ongeveer 700 ha van de totale 3500 ha wordt begraasd, want als dat niet zou gebeuren, zou de ganse vegetatie uit riet bestaan vergelijkbaar met het Sieperdaschor. Dat is geen geschikte overwinteringsomgeving voor verschillende vogelsoorten. Doordat het nu weidevegetatie blijft, leeft er een hoge wildpopulatie. De favoriete prooi voor vossen en roofvogels als de bruine kiekendief.

Telkens wanneer wij de dieren gaan tellen en controleren, overmant de rust en ongereptheid van De Noord ons. De combinatie van natuur, water en industrie kan je nergens zo mooi ervaren als op deze plek.”

Start typing and press Enter to search